DE GEBEURTENISSEN

VAN GARABANDAL

Onbegrijpelijke verschijnselen

De calleja en de cuadro

De volgende dagen, weken en maanden verscheen Maria honderden malen aan de vier meisjes. Het totale aantal verschijningen van Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel in Garabandal overschreed de tweeduizend, in de periode van 2 juli 1961 tot 13 november 1965. De de eerste dagen in de ‘cuadro’ - een afgebakende plek in het holle bergpad dat naar de pijnbomen leidt en dat in het Spaans 'calleja' wordt genoemd. Later verscheen Maria in alle huizen van Garabandal. Ze leidde de kinderen vele malen naar het dorpskerkje, om samen met de kinderen Christus in de geconsacreerde hosties in het tabernakel te aanbidden. Soms trokken de kinderen met de Moeder Gods in extase naar de pijnbomen, de ‘pinos’, een groepje dennenbomen die op een kleine plateau op de berghelling staan, even buiten het dorp. Daar baden of zongen de kinderen samen met de Moeder Gods. Van deze plaats zei Maria tegen de kinderen: "Deze plaats is heilig! God houdt veel van deze plaats." Door de jaren heen is deze mysterievolle plek met haar unieke stilte een plaats van gebed geworden. Hier 'voelt' men dat de hemel de aarde raakt. Vele pelgrims hebben hier Gods Tegenwoordigheid mogen ervaren.

Wetenschappelijke onderzoeken

De pastoor van Cosío, Don Valentin Marichalar, die ook pastoor van Garabandal was, vroeg aan de bisschop van Santander om dokters en theologen te sturen om de extases van de meisjes te controleren. Deze kwamen een aantal malen en deden allerlei tests met de meisjes om te controleren of deze extases niet gespeeld werden. Bij een echte extase is de zieneres ongevoelig voor pijnprikkels op de huid. Ze werden dan ook vele malen met naalden geprikt, of er werd een vlammetje tegen de huid gehouden. er werd met fel licht in hun ogen geschenen, maar ze bleven dwars door het licht naar het visioen kijken. Was het visioen voorbij, dan sloten ze snel hun ogen om zich te beschermen tegen het felle licht. Als Maria verscheen, dan gebeurde het dat ze met hun knieën hard op de rotsachtige bodem vielen, zodat de omstanders konden horen hoe hun knieschijven kraakten. En vooral de moeders van de kinderen schrokken hevig bij het horen van dat geluid. Na een extase controleerden de dokters hun knieën maar die hadden geen enkel letsel opgelopen.

Innerlijke Oproepen Voorafgaand aan

Extatische Vervoeringen

De extases werden voorafgegaan door drie innerlijke oproepen, de één nog intenser dan de voorafgaande. Na de derde oproep renden de kinderen naar de plaats waar ze het visioen gingen zien en abrupt zonken ze in trance op hun knieën; hun hoofden achterover geworpen, de gezichten omhoog gericht met de pupillen wijd open. Hun gelaat straalde met een onaardse schoonheid, meer lichtgevend dan foto's uit die tijd konden vastleggen. "Ik heb de foto's gezien, maar zelfs de foto's kunnen het niet halen bij het echte werk." - Getuige Clinio Sans Lopez Ze konden niets zien of horen behalve het visioen en elkaar. Ze reageerden niet op speldenprikken, het verbrand worden door de uiteinden van lucifers en verblindende lichten die direct in hun ogen gericht werden. Terwijl de meisjes zich in extase sierlijk bewogen, de onderzoekers daarentegen waren niet in staat om hun ledematen of hoofden te draaien of van positie te veranderen, omdat ze voor hen helemaal stijf waren. Het waargenomen gewicht van de zieners veranderde, zodat twee mannen niet in staat waren een 12-jarige van de grond te tillen, terwijl de kinderen elkaar met gemak konden optillen om aan de Maagd kussen aan te bieden.

Adembenemende Extatische Vallen

Augustus 1961 introduceerde een nieuw soort fenomenen. Als de meisjes in extase knielden, zouden ze snel achterover kantelen totdat hun hoofden de grond achter hen raakten. Zij vielen langzaam in een perfecte synchronisatie, prachtige beeldhouwwerken vormend, hun kleding nooit onfatsoenlijk in de war. Andere keren vielen ze plotseling achterover tegen de vloer tot verbazing van de toeschouwers, maar ze waren nooit verwond en zouden opstaan zonder gebruik te maken van hun handen of armen.

Extatische wandelingen

Op dat moment begonnen de meisjes ook in extase rond te lopen door het hele dorp, hun ogen omhoog gefixeerd. Gezien de positie van het hoofd en de richting van hun blik, waren ze niet in staat om te zien waar ze heen gingen terwijl ze de met rotsen bezaaide wegen doorkruisten, vaak in volledige duisternis. Soms bewogen ze met zo'n snelheid dat zelfs de jonge mannen van het dorp hen op volle snelheid niet konden bijbenen. Naderhand waren ze noch vermoeid noch transpireerden zij. Hun polsslag was normaal. Tijdens deze extatische vluchten waren ze in staat om plotseling tot stilstand te komen - schijnbaar de fysische wetten tartend – terwijl degenen die hen probeerden te volgen op dat moment aan hen voorbij schoten. Op aanwijzing van de Maagd zouden de zieners een crucifix voor verering aanbieden aan mensen om hen heen. De kinderen waren niet op de hoogte van de identiteit van de persoon die het crucifix kuste. Na een opmerkelijke extase werd het bekend dat iedereen aan wie Conchita een crucifix aangeboden had, een priester was, gekleed in gewone kleren. Ook het extatisch wandelen was een onbegrijpelijk verschijnsel, als de zieneressen met Maria biddend en zingend door het dorp trokken. Of als razendsnel de berghelling opliepen, rechtstreeks naar de pijnbomen. Jongelui die hen volgden kwamen buiten adem bij de pijnbomen aan. Na de extase werden de meisjes door de dokters onderzocht. Hun hartslag was even kalm alsof ze rustig aan tafel zaten. Verder deed zich vele malen het merkwaardige verschijnsel voor van het extatisch neervallen. Dan vielen ze met hun lichaam recht achterover, maar het hoofd bleef dan net enkele centimeters boven de grond! De bisschoppelijke commissie, die slechts enkele malen in Garabandal was geweest, kwam tot de conclusie dat er voor de extases van de meisjes een natuurlijke verklaring zou zijn. Anderen, waaronder kinderartsen, psychiaters en theologen, kwamen tot een andere conclusie en verklaarden dat er voor de verschijningen met de daarbij zich manifesterende extases geen natuurlijke verklaring was.